Aneta Zastawny: życie między chmurami a pustynią
Aneta Zastawny to kobieta, której codzienność przypomina filmową opowieść — mieszanka ekscytacji, zmian i nieustannego poszukiwania siebie na tle jednej z najbardziej dynamicznych metropolii świata. W jej życiu nie ma miejsca na nudę, a każda decyzja wydaje się być kolejnym etapem eksperymentu z przyszłością. Mieszka w Dubaju, ale od lat podróżuje między kulturami, językami i rolami — od stewardessy linii Emirates po twórczyni YouTube, a potem do nowej tożsamości zawodowej, wciąż jeszcze nie do końca uformowanej. Jej kanał to nie tylko wlogi z życia w Zjednoczonych Emiratach Arabskich, ale dokument o dorastaniu w miejscu, które samo się co roku przedefiniuje.
Zanim trafiła na Bliski Wschód, Aneta, jak wielu Polaków jej pokolenia, szukała czegoś więcej niż tylko stabilnej pracy — szukała kontekstu, nowego klimatu, innego spojrzenia. W 2019 roku, po tym jak opuściła Polskę, osiadła w Dubaju, by pracować jako stewardessa. To był decydujący moment, po którym wszystko się zmieniło — nie tylko jej zaokrąglenie bankowe, ale także perspektywa świata. Na YouTube zaczęła przedtem, ale to dopiero teraz, w nowym kraju, jej twórczość odzyskała sens. Zaczęła pokazywać nie tylko luksusowe wieżowce, ale życie za kulisami: mieszkanie trzy miesiące po przeprowadzce, mandaty za przekroczenie prędkości, zaskakujące ceny, a nawet to, jak wygląda kara za zasłonięcie okienka w samolocie podczas lądowania. Jej film o „tym, co stewardessy nie mówią”, stał się jednym z najpopularniejszych, a film „Pokaż, że jesteś stewardessą bez mówienia, że jesteś stewardessą” zdobył ponad 30 tysięcy wyświetleń — dowód, że jej doświadczenie było cenione.
Początkowo jej filmy nosiły ślady niepewności — miękkie tonacje, pytania, czy widzowie są ciekawi. Ale z czasem jej głos się wzmocnił. Zaczęła opowiadać nie tylko o życiu w kulturze, ale o życiu jako Polka w kraju, gdzie nawet noszenie niebieskich skarpetek może być testem na to, jak czyste są ulice. W 2020 roku, podczas kwarantanny, pokazała wnętrze swojej torebki stewardessy, a potem zabrała widzów do najbiedniejszego emiratu — Umm Al-Quwain — miejsca, które nikt nie łączy z ZEA, a które ona pokazała z niezwykłą empatią. W tym samym roku odwiedziła dla zabawy wyścigi wielbłądów, ale to też był początek czegoś większego — jej narracja zaczęła się rozszerzać poza kabinę samolotu.
Jej życie zmieniło się gwałtownie w 2023 roku, gdy po czterech latach pracy w Emirates zdecydowała się odejść. Motywy? Zbyt wiele standardów, zbyt wiele kontroli — w jednym z filmów opowiadała, że nie spełniała wymogów wyglądu policji modowej linii lotniczej. To był bolesny moment, ale i punkt zwrotny. Zamiast rezygnować z kanału, przekształciła go. Już nie tylko o pracy w niebie, ale o życiu na ziemi. Zaczęła mówić o wizach, freelancerce, o tym, jak wygląda przeprowadzka do nowego mieszkania, a potem i do nowego etapu. W 2024 roku, po trzymiesięcznej przerwie, powróciła z filmem „zniknęłam z YouTube”, w którym wyznała, że potrzebowała czasu, by zrozumieć, kim jest poza mundurem.
Z biegiem lat zaczęła też zmieniać się treść jej filmów. Tematy, które kiedyś dominowały — lotnictwo, uniformy, makijaż stewardessy — zniknęły bez komentarza. Zamiast tego pojawiły się pytania o to, jak wygląda życie w czasie Ramadanu, jak przetrwać lato w 45°C, czy można mieszkać bez ślubu, czy trudno kupić wieprzowinę, a nawet — czy Polacy są przyjmowani jako ekspaci. Z czasem zaczęła się pojawiać nowa postać: jej chłopak, Hiszpan, z którym wspólnie omawiali różnice kulturowe w filmie Q&A, a także plany ślubne i przeprowadzkę. Stopniowo kanał zmieniał się z dokumentu o stewardessie na opowieść o osobistym rozwoju, a potem — o planowaniu rodziny i przyszłości.
W 2025 roku pojawiły się nowe tematy — AI w przedszkolach, edukacja, urlop macierzyński w ZEA, a także kwestie społeczne, jak ochrona emirackiego dialektu. Aneta nie odgradzała się od trudnych tematów — mówiła o zatrzymywaniu paszportów, o absurdach w prawie, o tym, że w Dubaju można dostać mandat za coś, o czym się nawet nie myśli. Ale też z humorem pokazywała, jak wywołują deszcz, jak grają w szachy na ulicy, jak się ubierać, by sprzedać nieruchomość, czy jak wypić arabską kawę.
Jej największym sukcesem nie był żaden pojedynczy film — choć „Pokaż, że jesteś stewardessą” i „Dlaczego zrezygnowałam z Emirates” były przełomowe — ale zdolność do tego, by bez przerywania opowiadać o sobie, choć świat wokół niej się zmieniał. Była autentyczna, nawet gdy mówiła o sztucznych inteligencjach czy kryzysie twórczym. Gdy w jednym z filmów wyznała, że chciała usunąć kanał, zrobiła to z prostotą, która brzmiała jak szczerze.
Ostatnie lata przyniosły kolejny zwrot: plany ślubu, decyzja o przeprowadzce do Abu Dhabi, szukanie domu. W grudniu 2025 roku, po siedmiu latach w Dubaju, Aneta obwieściła, że opuszcza miasto, które było jej pierwszym domem za granicą. Ale nie kończy historii — po prostu zmienia jej tło. Jej kanał nadal żyje. Nadal mówi o ZEA, nadal mówi o życiu. Tylko teraz z nową perspektywy — nie z wnętrza samolotu, ale z wnętrza mieszkania, które już nazywa domem.
Aneta Zastawny to historia o tym, jak człowiek może żyć na dwóch poziomach: w powietrzu i na ziemi, w roli i poza nią, w marzeniach i w realiach — i jak z czasem naprawdę ważne staje się to drugie.